Ik heb sinds kort een nieuw stuk moestuin. Mijn oom heeft een behoorlijk stuk grond waarop hij een kleinschalig moestuin groepje heeft die stukjes land huren, niks officieels zoals een volkstuinvereniging verder. En ik heb daar nu ook een stukje van zo'n 30m2. Een verademing ten opzichte van mijn vorige 80m2 zwaar onkruid waar absoluut geen doorkomen aan was.
Vandaag zou ik met mn ouders verder gaan om de omheining op te zetten. Door een miscommunicatie was ik wel iets later aanwezig, en was het winddoek al zo goed als geinstalleerd, maar er viel nog wel wat te graven en om te spitten. Als dit klaar is kan ik eindelijk wat gaan poten/zaaien omdat dit land op een open vlakte ligt en wind dus je oogst gauw te niet kan doen. Laat staan de aanwezigheid van hazen en wat we vorige week zagen, loslopende konijnen. Vorige week zagen we nog een schattig zwart wit konijntje rond huppelen. Een mini Lotharinger. Natuurlijk is dit niet gewenst, en afgelopen zaterdag hoorde ik al van een neef van mn moeder die er ook grond heeft, dat er een konijntje gevangen zou worden. Op ander gebied dus of het dezelfde is is onduidelijk. Toch was ik wel bang voor het lot van het diertje, er zijn al zo veel ongewenste konijntjes, en veel van de mensen die hier een tuintje hebben doen niet moeilijk over een konijn slachten, ze fokken ze er zelfs voor. Maarja dit is een klein beestje, waar niets van overblijft.
Nadat we een en ander omgespit hadden en op het punt stonden naar huis te gaan, kwam een andere tuinder aangereden en meteen met de vraag of we een konijn wilden hebben. Daar sta je dan voor het blok. Het zou prima gaan een hokje hier op het land, maarja dan zit het diertje hier te zitten en zou ik helemaal panisch worden als het slecht weer is en hij zit daar helemaal alleen. Dat ging hem niet worden. Het excuus dat we geen hok hadden ging niet op. We kregen een gratis groot buitenhok die die man over had. En dus ging mijn moeder over stag. We nemen hem wel. Ik hoopte natuurlijk op dat leuke zwart witte konijntje, ik verwachte dat die het zou zijn. Maar in de doos zat een merendeel wit konijntje met een paar graniet grijze stippen op zijn lijfje, grote granietkleuringe kringen om de ogen alsof iemand hem lens geslagen had, graniet grijze grote oren en neusje. Een schoonheidsprijs zou deze bastaard Lotharinger nooit winnen, met een veel te groot kopje en veel te kleine pootjes in verhouding met zijn lijf. Maar toch het lot wat dit diertje zou wachten stond ons niet aan. You dont have to be pretty to be loved :-)
De man reed weer weg, met konijntje om meteen het hok op te halen. Niet veel later kwam hij terug met het hok en zette het konijntje, nee smeet het konijntje er in. Niet hardhandig meer de routine van mensen die veel konijnen hanteren. Het diertje zat in shock in het hokje. En na een rit naar het huis van mijn ouders bleef hij even in de shock. We hadden verder niets meer in huis voor een konijn, dus knipte ik wat gras af wat hij gretig op at. Hij was aaibaar maar even later liet hij toch zijn andere kant zien, probeerde me te provoceren en aan te vallen. Ik moest hem maar even met rust laten. Ik denk dat het gewoon een stress reactie was. Hij moet wennen aan zijn nieuwe leventje.
's Avonds naar de dierenwinkel gegaan voor hooi en voer, en hij viel meteen aan. Honger overwint alles. En hij begon ook zijn hok verder te onderzoeken. Het is voor zo'n diertje natuurlijk ook een schok om van ultieme vrijheid terug te gaan naar een hokje van nog geen vierkante meter. Dus met alle noodzakelijke voorzieningen hem achter gelaten. Of het een hij of zij is moet ik nog checken, ik laat het beestje liever nog even tot rust komen. Ik dacht dat diegene die hem gevangen had zei dat het een zij was. Ik mag dan hopen dat zij nog geen andere konijnen tegen is gekomen. Al maakt dat niet zo uit, voedsters eten vrijwel altijd hun eerste nest op. Niet leuk natuurlijk maar waar moet je die konijntjes laten als je al weet dat moeders al geen schoonheidsprijs heeft en er niet algemeen aantrekkelijk uitziet?
Zodra het geld er is zal hij of zij sowieso geholpen worden, dan zijn ze ook rustiger in karakter.
We zullen het verder wel zien! Komende tijd eerst ook maar een band op bouwen met het beestje. :-) Leuk toch weer een konijntje, al is het natuurlijk niet een konijn waar ik voor gekozen heb. Maar het lot was hier heel duidelijk in.... en natuurlijk gebeurd zoiets een week nadat ik groot deel van mijn spullen verkocht heb!!! Zo gaat dat bij mij... als ik iets wil of moet hebben, dan moet ik er eerst iets voor opgeven/offeren.
Dagelijkse dingen uit mijn dagelijkse leven. Die niet in mijn andere themablogs passen. Soms wil je gewoon even iets kwijt. Soms een verhaal, soms een ervaring, soms een foto of een moment. Ik beloof geen frequente nieuwe blogs. Maar ze verschijnen vanzelf wel ergens in het zicht ;-) Enne... ook leuke en grappige en positieve blogs hoor! Al zullen die momenteel zwaar in de minderheid zijn. (There is a translate button up right on the page).
woensdag 26 juni 2013
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)


Geen opmerkingen:
Een reactie posten